و شناخت صحيح از حقائق شرع مبين كميتشان لنگ و از مرحله بكلّى پرت مىباشند . در اين مكتب ، عقل صرفاً براى امور جزئى به كار مىرود ، و با شناخت ابتدائى و سطحى مبدأ أعلى و پيامبر گراميش ديگر وظيفهء او به پايان رسيده و به تاريخ خواهد پيوست ، و ديگر اثرى از درجات معنوى بشر و سلوك علمى و اعتقادى او باقى نخواهد ماند . در اين روش همچون اشعرىگرى معيار و ملاك حجّيت و التزام صرفاً بر پايهء تعبّد است و بس ، بدون هيچگونه فهم و ادراك و شعور نسبت به قضايا و مفاهيم راقيهء معرفت و عالم وحى و تشريع . در اين مكتب ميزان شناخت انسان از معارف الهى و ذات اقدس حقّ فقط محدودِ به ادراكِ تكليف عاميانه و انجام اعمال ظاهرى آن است و بس ؛ و از توجّه انسان به حقيقت و باطن عبادت كه عين ربط و تعلّق انسان به ذات پروردگار است خبرى نيست . همان حقيقتى كه واقعيّت عبوديّت و خضوع بنده را در مقام اطاعت و انقياد از مولى و ربّ الارباب تشكيل مىدهد ، و بدون ادراك صحيح و معرفت واقعى به مولاى خويش انجام اعمال و قيام به تكاليف همچو پوست و قشرى را مىماند كه فاقد مغز و حقيقت عمل است ؛ ( إِلَيْهِ يَصْعَدُ الْكَلِمُ الطَّيِّبُ وَ الْعَمَلُ الصَّالِحُ يَرْفَعُه ) [ 1 ] ، ( لَنْ يَنالَ اللَّهَ لُحُومُها وَ لا دِماؤُها وَ لكِنْ يَنالُهُ التَّقْوى مِنْكُم ) [ 2 ]

--> [ 1 ] - سوره فاطر ( 35 ) قسمتى از آيه 10 . [ 2 ] - سوره الحجّ ( 22 ) صدر آيه 37 .